SessizYusuf.Net

gün bugün..
sirkeci de indim üsküdar iskelesi yakınlarında bırakıp kaçtığım terkedilmişliği..
yürüdükçe uzanan yolların sonu nereye varır bilinmez ..

yürüdükçe sızlayan yanlarım var..
adımlarım kırıntı camlar arasında batıyor kalbime..

birden kalabalığa karışık kaybolmak düşlediğim..
düşlediğim şeyler uzak aslında bana..

Taksim istikametine yol alıyorum..
insanların boş boş dolaşıp kayıplara karıştığını anlamak o kadar da zor olmasa  gerek ..
anlamak güç olmasa gerek aslında ..

ama neden bu bana acı veriyor anlayamıyorum da.
beceremiyorum ..
eksik olan ne oda belirsiz aslında ..

Sıraladığım cümlelerin nereye aracağı yine belirsiz..
güneşin batışını burdan izlemek kadar anlamsız bir şey yok sanırım..

güneşin batışını bıraktığım semtin özünde bırakmak bu anlamsız lık belki...

fazla kalamayacağım daha doğrusu fazla da yazamayacağım..

Neyi anlatıyorum neyi arıyorum nereye varıyorum belirsizlik .

yeni vuruyor bu kelime yüzüme ..
belirsizlik..

belli belirsiz bir yolun kenarında ..

ismini bilmediğm bir şarkıyı açıp bırakmak kendimi ritme..

neyse ..
içimi anlamsızlığa döküp biraz uyumam lazım belki ..
uykuyu bırakıp koştuğum yolun sonu nedir acep..

ne yazdığmın bir anlamı yok..
tekrar okumanında düzeltlmek için..
bir anlamı yok o zaman bu yazmamın da ...

Yazıyorum sadece..
akıtıyorum imi kelimelere ..

harflerin uzuyamadığı cümleler..
kırık ve yarım cümleler işte ..
bir şehrin gölgesinde çırpıyorum seni ..
bir..............
.....................................
................................................